اندجان را « 1 » تحصن نمود . كثرت لشكر خان به حدى بود كه قلعه اندجان را به سه صف ، حلقه گرفتند و از هر طرف نقب « 2 » زدند . قلعه بيرون را گرفتند . در ارك ميرزا على كوچك ماند . « 3 » 289 آخر الامر به صلح ، مع پيشكش بسيار درآمد . خان تمام ولايت اندجان را اسير كرده برگشت . تا اين زمان از آن مردم كه اسير كرده‌اند از نسل ايشان در كاشغر و مغول هست . 290 چون سلطان ابوسعيد ميرزا اين خبر را شنود از دفع ايسان « 4 » بوغا خان عاجز ماند . زيرا اگر « 5 » متوجه مغولستان مىشود ايسان « 6 » بوغا خان به اقاصى مغولستان مىرود و لشكر سمرقند بدانجا رسيدن ممكن نباشد ، چون برگشت وى نيز بر « 7 » مىگردد ، 291 على الاستمرار ، در مقابلهء وى كس « 8 » گذاشتن نيز ميسر نيست ، جهت آنكه كثرت و قوت ايسان بوغا خان به نوعى نبود كه امرا از عهده « 9 » توانند برآمد . ميرزا سلطان « 10 » ابو سعيد را مع هذا داعيه لشكر عراق بود از جهت مزاحمت ايسان « 11 » بوغا خان به عراق نمىتوانست رفت . پس كس فرستاد به عراق ، يونس خان را آورد كه برادر كلان ايسان « 12 » بوغا خان بود كه به طرف عراق افتاده بود ، ( 51 ر ) آن نيز از پيش مشروح شده است كه عنقريب مذكور خواهد شد ، در مقابلهء ايسان بوغا خان فرستاد كه اين دو برادر به هم درافتند تا حدود ولايت وى ايمن باشد و امراى مغول كه از خان متفرق « 13 » شده بودند و هر كس قلعهء راست كرده به خان اطاعت - كما ينبغى - نمىكردند و خان نيز متعرض كار ايشان نمىشد به اميد آنكه شايد باز رجوع به خان كنند . در آن ايام ابو الخير خان استيلاى تمام در دشت قيچاق داشت . سلاطين جوجى « 14 » نژاد متعرض مىشد ، « 15 » جانى بيگ خان و گراى خان از او گريخته به مغولستان آمدند . ايسان « 16 » بوغا خان ايشان را ترحيب « 17 » تمام نمود و طرف جود « 18 » قوزى باشى 292 را به وى

--> ( 1 ) . نت : - را . ( 2 ) . نت : نعت . ( 3 ) . نگ : - در ارك . . . ماند . ( 4 ) . نت : ايسا . ( 5 ) . نب : كه . ( 6 ) . نت : ايسا . ( 7 ) . نب ، نت : - بر . ( 8 ) . نت : - كس . ( 9 ) . نت : + آن . ( 10 ) . نت : - ميرزا سلطان . ( 11 ) . نت : ايسا . ( 12 ) . نت : ايسا . ( 13 ) . نت : منصرف . ( 14 ) . نت : جرخى . ( 15 ) . نت : شد . ( 16 ) . نت : ايسا . ( 17 ) . نب ، نت : ترجيب . ( 18 ) . نگ : - جود .